January 4, 2013

Kazanılmış Mutluluk

Yeni bir yılın başında, hayat ve mutluluk üzerine bir kere daha düşünelim ve “hayatın kıyısında” kalanlar arasında yer almayalım…

Türker Öztürk / Özel Sezin Lisesi Fizik Öğretmeni

Yaşamın neresinde duruyorsak, mutluluğu onun dışında arıyoruz. Yakaladığımızı sandığımız anda elimizden kayıp gidiyor. Yeniden uzanıyoruz, yakalayıp tutsak edeceğiz. Her defasında esirliği reddediyor, kurtulmanın bir yolunu buluyor. Her kaçtığında daha da ulaşılmaz oluyor.

Mutluluk nerede ararsanız oradadır.

Ormanda yeşili göremeyen, kuş seslerini duyamayan, toprağın kokusunu içine çekemeyenler, uzaktan kentin yapmacık ışıklarına bakmak için ormanın kıyısında yaşarlar. Ne orman onları kabul eder, ne de şehir. Amaçsızca ıssız patikalarda dolaşır dururlar. Bazen kendileri gibi insanlara rastladıkları olur. Onların farkına bile varmazlar. Selam vermeden yanlarından geçip giderler. Tek tük yolu oralara düşmüş şehirlilerle karşılaşırlar. Karşılıklı önemsiz birkaç laf edilir ve şehirliler bir daha arkalarına bile bakmadan yollarına devam ederler.

Yaşamın kıyısından geçenler, içini bilemezler.

Yaşam bir yolculuktur. Nereye çıkacağı belirsiz sokaklarda, zamanı sırdaş edinmiş, daima bir şeyleri arayarak, ama ne aradığımızı bile bilmeden gidiyoruz. Düşlerimize ulaşmaya çalışıyoruz belkide…  Nerede olduklarını bilmeden arayıp duruyoruz. Uçsuz bucaksız yollarda, gözümüzü, ne kadar yürürsek yürüyelim bir adım bile yaklaşamadığımız o en uzaktaki çizgiye dikmiş, ilerliyoruz. Sarmaşıklarla süslü konakların yanından kafamızı çevirmeden geçiyoruz. Sokaktaki çocukların seslerini kulaklarımız duymuyor, arnavut kaldırımlarının üzerinde yürüyoruz bastığımızın ne olduğunu bilmeden.

Her sokak bir düşler sokağıdır.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *